همه چیز از یک رفیق، اعتیاد به قمار و تعریفهای او شروع شد. احمد سید میگوید روز اولی که قدم به آنجا گذاشت، با ۲۰۰ یورو شروع کرد. او میافزاید وقتی آن مبلغ را باخت، لجاجتی در درونش بیدار شد و میخواست هر طور شده آن پول را برگرداند: «دیگر فرقی نمیکرد ۱۰ یورو در جیب دارم یا ۱۵ یورو، همه را به ماشین میسپردم تا شاید آن باخت قبلی را پس بگیرم.» اما به گفته خودش، حقیقت تلخ این بود که هرچه بیشتر بازی میکرد، بیشتر در باتلاق فرو میرفت. احمد سید میگوید که ۴ سال است در یکی از شهرهای ایالت هسن آلمان با خانواده خود زندگی میکند.
تلخترین لحظات، نیمهشبهای فرانکفورت بود
به گفته احمد، کمکم این سرگرمی تلخ به یک بیماری برایش تبدیل شد. او میگوید استرس به جانش افتاده بود و کار به جایی رسید که ساعت ۱۲ شب از خانه بیرون میزد و معلوم نبود چه زمانی برمیگشت. او از شهر فرانکفورت خاطرههای تلخی دارد و میگوید: «تلخترین لحظات، نیمهشبهای فرانکفورت بود؛ حوالی ساعت ۴ صبح، زمانی که شهر در خواب است، در حومه ایستگاه مرکزی قطار (Hauptbahnhof) سرگردان بودم.»
او در ادامه توضیح میدهد که در آنجا افرادی را میدید که به ته خط رسیده بودند؛ کسانی که خانواده، خانه و اعتبارشان را در قمار باخته و حالا بیسرپناه شده بودند. احمد تأکید میکند: «نگاه کردن به آنها مثل آینهای بود که آینده خودم را نشان میداد.» به گفته او، همان لحظات باعث شد بفهمد این مسیر تنها به نابودی ختم میشود.
روایت خدیجه: وقتی خانه سنگر آرامش نیست
خدیجه، همسر احمد، میگوید هنوز هم به سختی باور میکند که شوهرش قمار را ترک کرده است. او توضیح میدهد که در ابتدا همه چیز را شوخی میگرفت، اما زمانی که دید احمد شبها تا صبح به خانه نمیآید، متوجه شد که او درگیر مشکل جدی شده است.
او میگوید: «وقتی با دست خالی و چهرهای پر از استرس برمیگشت، به خاطر بچهها سکوت میکردم تا خانه به میدان جنگ تبدیل نشود.» خدیجه میافزاید که در دلش همیشه این پرسش را داشت که چگونه ممکن است انسان در خانه خودش احساس امنیت نداشته باشد، در حالیکه پولی که باید صرف رفاه خانواده شود، در کازینوها از بین میرود.
به گفته او، آنها برای کوچکترین هزینههای زندگی با مشکل روبهرو بودند، اما اکنون وضعیت تا حدی تغییر کرده و امیدوار است این روند ادامه پیدا کند.
قمار: خلأ درونی که زندگی را به تاریکی میکشاند
احمد سید میگوید که اعتیاد به قمار نه به بیکاری ربط دارد و نه به مهاجرت، بلکه به باور او این پدیده یک «خلأ درونی» است. او در توضیح بیشتر میگوید: «این مثل هروئین است.» به گفته او، فردی که به این بیماری دچار میشود، بهتدریج خود را به سمت نابودی میکشاند.
راه نجات: قفل کردن مسیر
احمد سید میگوید نقطه عطف زندگیاش زمانی بود که با کمک یک همزبان تصمیم گرفت مسیرش را تغییر دهد. او توضیح میدهد که خود را در سیستم کازینوها «بلاک» یا ممنوعالدخول کرد و میگوید: «آن شب که کاملاً قفل شدم، انگار باری چند تنی از روی شانههایم برداشته شد.»
براساس معلومات وبسایت gesund.bund.de، مهم است بدانید که هزینههای درمان اعتیاد به قمار در آلمان قابل پوشش است. بهگفته این منبع، شرکتهای بیمه درمانی، شهرداریها و همچنان بیمه بازنشستگی میتوانند هزینههای درمان این بیماری را پرداخت کنند.
پیام برای دیگران
این مرد ۳۴ ساله افغان میگوید اگر امروز ۱۵ یورو در جیب داشته باشد، با آرامش آن را برای خانه خرج میکند و دیگر نگران از دست دادنش نیست. او تأکید میکند که اعتیاد به قمار ذهن و روان انسان را کنترل میکند و باعث میشود فرد زمان و مکان را گم کند.
او در پایان میگوید: «گول روایات در مورد بردهای بزرگ را نخورید؛ از هر هزار نفر، ۹۹۹ نفر بازندهاند.» به گفته احمد، کسانی که در این مسیر قرار دارند، باید پیش از آنکه آبرو و زندگیشان را از دست بدهند یا به بنبست برسند، هرچه زودتر اقدام کنند. او تأکید میکند: «زندگی با جیب خالی اما سرِ بلند، بسیار شیرینتر از بردهای احتمالی در قمار است.»
۱.۳ میلیون نفر در آلمان وابسته به قمار
تاگسشاو گزارش داده است که براساس دادههای «اطلس قمار ۲۰۲۳»، در آلمان حدود ۱.۳ میلیون نفر به اعتیاد به قمار مبتلا هستند. در مجموع، نزدیک به ۴.۶ میلیون بزرگسال یا دچار وابستگی به قمار هستند یا نشانههای اولیه رفتار پرخطر را نشان میدهند.همچنان حدود ۳.۳ میلیون نفر در معرض خطر قرار دارند و نشانههایی مانند نیاز به بازی دوباره برای جبران باخت یا علائم شبیه ترک نشان میدهند.
