تکالیف روزانه برای بسیاری از خانوادهها چالشبرانگیز است. برخی از والدین میخواهند مطمئن شوند که فرزندشان تمام مسائل ریاضی خود را حل کرده و تمام واژگان زبان خارجی خود را آموخته است. اما این نیتهای بسیار خوب میتواند منجر به اشتباه شود. تریکسی ترومرت، مربی یادگیری و فرزندپروری و نویسنده چندین راهنمای فرزندپروری، در مصاحبهای با فرانکفورتر روندشائو توضیح میدهد که چرا نظارت بیش از حد والدین میتواند نتیجه معکوس داشته باشد و چه چیزی واقعاً به کودکان کمک میکند.
انعطافپذیری در تکالیف
ترومرت مربی یادگیری، توصیه میکند که والدین ابتدا به سبک یادگیری فرزندشان توجه کنند. کودکان کوچکتر بعد از مدرسه خسته هستند و تکالیف درست بعد از ناهار میتواند آنها را تحت فشار قرار دهد. آزمایش، بازی و امتحان کردن چیزها بخشی از فرآیند یادگیری طبیعی آنهاست. به جای گفتن “فقط تکالیف ریاضی خود را انجام بده”، والدین باید به فرزندشان اجازه دهند تصمیم بگیرد چه زمانی تکالیف خود را انجام دهد. هر کودک به طور متفاوتی یاد میگیرد. برخی به ساختار و چک لیست نیاز دارند، در حالی که برخی دیگر از تنوع و چالشها لذت میبرند. حضور والدین برای کودکانی که به امنیت نیاز دارند مفید است اما میتواند استقلال کودکانی را که عاشق چالش هستند محدود کند.
اعتماد به جای کنترل
سوال مداوم والدین: “آیا تکالیفت را انجام دادهای؟” اغلب نشان میدهد که تمرکز والدین روی تکالیف است و نه رفاه کودک. تلاش برای به عهده گرفتن نقش معلم خصوصی نیز یک اشتباه رایج است. والدین نیازی به دانستن همه فرمولها ندارند، اما باید به فرزندشان نشان دهند که به آنها اعتماد دارند. سوالاتی مانند “برای حل این مشکل چه کاری باید انجام دهی؟” و فضای امن برای آزمایش و خطا، یادگیری را به یک تجربه مثبت تبدیل میکند. این مربی یادگیری میگوید: “وقتی کودک احساس اعتماد میکند و در صورت نیاز حمایت دریافت میکند، با اعتماد به نفس و انگیزه بیشتری کار میکند.”
