فریدریش مرتس در سه روز از سه کشور بازدید خواهد کرد: ابتدا چهارشنبه شب به دیدار ولیعهد عربستان سعودی، محمد بن سلمان، میرود، سپس پنجشنبه به دیدار امیر و نخستوزیر قطر خواهد رفت و در نهایت با رئیسجمهور امارات متحده عربی، شیخ محمد بن زاید آل نهیان، دیدار خواهد داشت.
بزرگترین چالشهای مرتس در خلیج فارس
دوران ائتلاف چراغ راهنمایی (Ampel) که دولت آلمان سیاست خارجی مبتنی بر ارزشها را دنبال میکرد، به پایان رسیده است. هرچند حقوق بشر برای فریدریش مرتس هم اهمیت دارد، اما در سفر آغازینش احتمالاً بهصورت آشکار خود را از اولاف شولتس و وزیر خارجه سبز او، آنالنا بربوک، متمایز خواهد کرد. مشخص نیست که صدراعظم تا چه حد موضوع حقوق بشر را مطرح خواهد کرد.
در جهان عرب، موضع برلین نسبت به جنگ غزه با دقت و نقد شدید دنبال میشود
اگر مرتس به سراغ موضوعات حساس برود، ممکن است تجربه کند که میزبانانش نیز به او اعتراض کنند. در جهان عرب، موضع برلین نسبت به جنگ غزه با دقت و نقد شدید دنبال میشود.
در زمینه صادرات تسلیحات، پرسشهای ارزشی برجستهتر میشوند – آیا باید بهصورت گسترده کشورهایی را تجهیز کرد که در مسائل ژئوپلیتیک و حقوق بشر متحد طبیعی نیستند؟ رهبری عربستان مایل است بهصورت گسترده تجهیزات نظامی آلمان را خریداری کند و در محافل دولتی برلین گفته میشود که سیاست صادرات تسلیحات تا حدی «تعدیل» شده و برای همکاریهای بیشتر بازتر است.
بهطور مشخص، جت جنگنده Eurofighter در فهرست خواستههای سعودیها قرار دارند. با این حال، اعلام رسمی یک قرارداد مشخص بعید به نظر میرسد. بهویژه که مطرح نکردن حتی یک اشاره به موضوع حقوق بشر، برای طرفداران حزب اتحادیه (CDU/CSU) نیز بهسختی قابل پذیرش است.
در قطر نیز موضوع صادرات تسلیحات مطرح است، بهطور مشخص تانک زرهپوش Boxer از تولیدکننده آلمانی-فرانسوی KNDS Deutschland. نمونههای اولیه این تانکها اواخر سال گذشته به دوحه تحویل داده شدند، اما اخیراً روزنامه «اشپیگل» از احتمال پرداخت رشوه در معاملات نظامی این شرکت با قطر خبر داد – بنابراین این موضوع نیز برای مرتس میتواند یک مانع باشد.
قراردادها، قراردادها، قراردادها؟
تمرکز اصلی این سفر روشن است: صدراعظم عمدتاً به دنبال روابط اقتصادی با این سه کشور است. در محافل دولتی گفته میشود که او میخواهد روابط با «کشورهای مایل» که برای روابط تجاری مبتنی بر قواعد باز هستند را تقویت کند.
به همین دلیل، مرتس یک هیئت بزرگ اقتصادی همراه خود میبرد و پیش از او، وزیر اقتصادش، کاترینا رایخه، نیز در این منطقه حضور داشته است.
صندوقهای دولتی هر سه کشور خلیج فارس به لطف صادرات نفت و گازشان پر شده است. در عین حال، به دلیل ضعف قیمت نفت، این کشورها بسیار علاقهمندند که در صنایع آلمان سرمایهگذاری کنند یا شریک آلمانی برای خود پیدا کنند.
وابستگی به کدام تأمینکنندگان؟
از آغاز جنگ تجاوزگرانه روسیه، آلمان تلاش کرده است تا گاز را از منابعی غیر از روسیه تأمین کند. با این حال، تغییر به گاز مایع آمریکایی و در نتیجه وابستگی انرژی به ایالات متحده از زمان روی کار آمدن دولت ترامپ نیز پرریسکتر شده است.
به همین دلیل سفر مرتس همچنین با هدف تنوعبخشی به واردات انرژی آلمان و تثبیت زنجیرههای تأمین انجام میشود.
مرتس اکنون میخواهد علاوه بر این با عربستان سعودی در باره یک شراکت انرژی مذاکره کند که قراردادهای آن تا ۲۰ سال اعتبار داشته باشد. این کار یک بازی ظریف است، زیرا مرتس نباید ایالات متحده را به عنوان شریک تجاری ناراضی کند.
منبع: برلینر مورگن پست
Foto: Michael Kappeler/dpa
