اخیراً نقاشی یادبود قربانیان حمله هانائو در فریدن بروک فرانکفورت مورد تخریب و توهین قرار گرفت. طبق گزارشها، نمادهای نژادپرستانه و ممنوع بر روی این اثر با رنگ کشیده شده بود. با اینکه نقاشی دوباره ترمیم شد، اما فرصتی پیش آمد تا با چتین گولتیکین، برادر یکی از قربانیان، صحبت کنم. این تصویر در کتاب او نیز به نمایش درآمده است. چتین که نویسنده کتابی درباره حمله نژادپرستانه هانائو و رویدادهای پس از آن است، در پاسخ به کنجکاویام درباره خالق این اثر گفت که نمیداند چه کسی آن را خلق کرده است. از نظر او، این نقاشی توسط یک انجمن ناشناس خلق شده که قصد نداشتند هویتی از خود بروز دهند.
از چتین گولتیکین پرسیدم چه احساسی داشت وقتی از تخریب نقاشی یادبود برادرش و دیگر قربانیان آگاه شد. او با اشاره به تکرار تخریب این اثر هنری، از تأثیرات روانی این اقدامات بر خود و خانوادههای قربانیان سخن گفت: «برای ما و دیگر خانوادههای قربانیان، واقعاً سخت و دشوار است که این را تجربه کنیم. این دومین بار بود. برای ما همان احساس روز حادثه را ایجاد کرد. انگار که به قبرستان میروی، کسی را از قبر بیرون میآوری و دوباره به قبر میگذاری. برای من و خانوادهام، این تصویر با نمادهای نازی و نقاشیهای زشت، همانند روز حمله است. این نقض آرامش مردگان است.»
در ادامه صحبتهایش، چتین گولتیکین به اهمیت آگاهیبخشی و مقابله با نژادپرستی اشاره کرده و بر این باور است که چنین رفتارهایی تنها زشتی نژادپرستی را برجستهتر میکند. او همچنین با طرح ایده نصب تابلوها و دوربینهای نظارتی، بر لزوم اقدام عملی برای حفظ این آثار تأکید دارد. به نظر او، هنر نهتنها باید محافظت شود، بلکه باید بهعنوان پلی برای همبستگی و مبارزه با تبعیض مورد استفاده قرار گیرد.
با وجود این چالشها، او بر این باور است که تغییر ممکن است. از نظر گولتیکین، تنها با همبستگی و مقاومت در برابر نژادپرستی و افراطگرایی میتوان به جامعهای بهتر و انسانیتر دست یافت.
تکرار تخریب این اثر
به گفته چتین گولتیکین، این بار دوم است. دفعه قبلی نیز گروهی از هنرمندان این نقاشی را نجات دادند. اما به نظر او، نجات این نقاشی بارها کار بسیار دشواری است: «ما خانوادههای قربانیان فکر کردیم که باید این نقاشی یادبود را با لایهای از محافظ بپوشانیم تا دفعه بعد اگر کسی سعی کرد با رنگ یا نمادهای ممنوع آن را خراب کند، نتواند بهسادگی آنها را از بین ببرد یا خراب کند. هدف این است که خرابکاران نتوانند بهسرعت رنگ بپاشند و فرار کنند. یا اگر رنگ بپاشند، ما بتوانیم با شستن رنگهای ریختهشده، تصویر را به حالت اولش برگردانیم.»
به گفته او، این لایه محافظ حدود هفت تا ده هزار یورو هزینه دارد. آنها در حال برنامهریزی هستند تا راهحلی برای بقا این اثر پیدا کنند. در ادامه میافزاید که اینگونه تخریبها و اقدامات نامطلوب نشان میدهد که نژادپرستی نهتنها وجود دارد، بلکه آشکارا به نمایش گذاشته میشود.
موقعیت اثر بدون رضایت و اجازه شهرداری
به گفته چتین، کسانی که این تصویر راروی دیوار زیر پل فریدن بروک در فرانکفورت، خلق کردهاند، نپرسیدهاند که آیا اجازه دارند این کار را انجام دهند یا نه. طبیعی است که آنها میدانستند که کشیدن تصاویر در این محل ممنوع است، اما با این حال آن را انجام دادهاند: «وقتی خبردار شدیم که افراد ناشناس چنین اثری را با این همه زیبایی خلق کردهاند، تصمیم گرفتیم آن را نگه داریم. معمولاً اینطور نیست. شهر فرانکفورت از این موضوع خبر دارد و آنها نیز هیچ برنامهای برای برداشتن آن ندارند.»
