روز زن به فرصتی برای دادخواهی و عدالتخواهی زنان ایران و افغانستان تبدیل شده است. به مناسبت روز هشتم مارچ، روز همبستگی زنان جهان، راهپماییهایی به همکاری انجمن هماهنگی زنان افغان راهاندازی شده است. به گفته دکتر پتونی تایشمن، مسئول این انجمن، این بار اول است که این گونه راهپیماییها زیر یک چتر یا یک انجمن برنامهریزی میشود. دکتر پتونی برای هماهنگسازی تمام انجمنها، گروههای مختلفی را از ماهها قبل در واتساپ تشکیل داده تا همه زنان و فعالان بخش حقوق زن و بشر بتوانند پیامهای خود را برای تجلیل از روز زن به شکل مخفی از افغانستان و علنی از بیش از ۱۴ کشور برای جامعه جهانی ارسال کنند.
گفتنی است که هشتم مارچ در بیشتر کشورها به پاس خدمات شایسته زنان و به منظور بازبینی مشکلاتی که زنان از آنها رنج میبرند، برنامههای ویژهای در سراسر جهان برگزار میشود. زنان در کشورهای پیشرفته جهان با شادی آن را جشن میگیرند و تمام جوامع بشری از این جشن به گرمی استقبال میکنند، اما زنان افغانستان و ایران هنوز هم با خشونتهای خانگی، ازدواجهای اجباری و زندان بهخاطر عدالتخواهی روبهرو هستند.
تایشمن در مورد اشتراک کنندگان و پیامهای این گردهماییها میگوید: «بیش از ۸۰ نفر از اعضای انجمن زنانی هستند که در زندانهای طالبان بودهاند. خیلیها هنوز در افغانستان حضور دارند و بیش از ۶۰۰ تن دیگر فعالینی هستند که در کشور آلمان و دیگر کشورهای اروپایی و آسیایی زندگی میکنند. در این روز همه پیام ارسال میکنند و در راهپیمایی اشتراک میکنند.» در ضمن خانم تایشمن در مورد انتخاب متن برای بنرها در تظاهرات میگوید که همه تصمیمها با هماهنگی اعضا گرفته شده است. پیام اصلی این تظاهرات “نه به آپارتاید جنسیتی” است زیرا زنان افغان از ابتداییترین حقوقشان که نمونه بارز آن حق تحصیل و انتخاب آیندهشان است محروم هستند.
قرار است در بیش از چهار شهر بزرگ آلمان مانند برلین و هامبورگ در روزهای جمعه و شنبه تظاهراتی زیر نام «نه به آپارتاید جنسیتی» برگزار شود.
از فرانکفورت تا برلین “با پایپیاده”
نسرین جلالی، فعال مدنی و اجتماعی، چندین شب و روز را با پای پیاده راه پیموده است. او متولد ۱۹۶۶ با پیشینه مهاجرت و ساکن فرانکفورت آلمان است. در صحبتهایی که با خانم جلالی داشتیم او هنوز ۲۵ کیلومتر دورتر از برلین بود. در تماس مستقیم با امل فرانکفورت به موارد مختلف و هدف راهپیماییاش اشاره نمود. نسرین جلالی میگوید: «برای اینکه بتوانم توجه اروپا و بخصوص آلمان را به ایران جلب کنم و با توجه به اینکه این روزها گردهمآییها در آلمان کمتر شده، من سعی میکنم که شهر به شهر راهپیمایی کنم و اگر امکانش بود با مسئولین ( شهرداریها و شهرداران) صحبت نمایم.»
Bild: Nasrin Jalali
این زن ۵۸ ساله به نکات مهمی از جمله اعدامها در ایران اشاره میکند و میخواهد که همه به عنوان قتلهای دولتی طبقهبندی شوند. در ضمن وی خواهان توقف فوری اخراج ایرانیان ازآلمان است زیرا به گفته وی ایران کشور مبدأ امن نیست. خانم جلالی در جریان صحبتهای خود از مبارزات زنان در مقابل طالبان یاد کرده و میگوید: «برای زنان افغان سر تعظیم فرود میآورم. اینها در مقابل طالبان کم کشته ندادند و کم ضربه نخوردند. فقط زنان افغان میتوانند پشت هم باشند تا موفق شوند. همین گونه ما سعی میکنیم گرچه خارج از ایران هستیم به قول معروف گرچه دور هستم از وطن، پشت شمایم هموطن. من به این شعار اعتقاد دارم و به هیچ عنوان پشت هموطنانم را خالی نخواهم کرد.»
